این هفته دوشنبه و سه شنبه کنفرانس بین المللی مدیریت اطلاعات و ارتباطات بود. فکر کنم در حال حاضرمعتبرترین کنفرانس IT در ایران به شمار میره. من هم شرکت کرده بودم. موضوع ارائه یکی از سخنران های خارجی، وب 2 بود. فکر نکنم در درایران تا بحال از یک تریبون رسمی، سخنرانی راجع به وب 2 شده باشه و این اولین به حساب میرفت.

نکته های جالبی در این بین به نظر من اومد. مثلا اینکه مخاطبان کنفرانس (که شامل کارشناسان ومدیران IT در سازمان های دولتی و خصوصی و همچنین دانشجویان رشته کامپیوتر و IT بودند) اکثرا با مفهوم وب 2 آشنا نبودند و براشون یک موضوع کاملا جدید بود.ضمنا برخی افراد پس از سخنرانی اعتراض کرده بودند که این ایراد این سخنرانی در این کنفرانس بجا و مرتبط نبود و بهتر بود درباره موضوع های علمی (؟) تری بحث میکردیم و خلاصه اینکه با اینکه اکثرا اصلا اطلاع چندانی درباره وب2 نداشتند، آن را دربین علوم IT قرار نداده و به اصطلاح موقعیت cheap و پایینی براش در نظر گرفته بودن.

رشته تخصصی سخنران یعنی آقای پل آرچر، IT نبود و ایشان متخصص ارتباطات بود. خداییش فن سخن رانی رو خیلی خوب بلد بود و تندتند راجع به سایت های پیشرو وب 2 صحبت میکرد. با خودم فکر کردم اگه الان این آقا بفهمه تمام سایت هایی که داره نام میبره در ایران مسدود هستن، چه حالی بهش دست میده! قرار بود وزیر ارتباطات در این کنفرانس حضور داشته باشه که به دلیل سفر استانی احمدی نژاد قرار حضورش بهم خورده بود. کاش آقای وزیر در موقع سخنرانی حضور داشت و یه کمی می فهمید که سایت های facebook و youtube و…. الان جز پیشروترین سایت های جهان به حساب میرن و اثرات شگرفی در تمام ابعاد زندگی مردم پیدا کردند و وسیله تبادل عکس ها و فیلم ها و ارتباطات مبتذل نیستند.

البته حال آقای آرچر چند جای دیگه جا اومد و تا حدوی فهمید ایران چه خبره. مثلا در مبحث بلاگینگ از حضار پرسید افرادی که وبلاگ دارند دست خودشون را بالا بگیرند که از جمع حدود 300-400 نفره فقط حدود 6-7 نفر دستشون رو بالا بردند که بیچاره خیلی تعجب کرد و گفت مطمئنید؟! من انتظار بیشتری از این جمع داشتم! یا مثلا قرار بود یک ویدیو کنفرانس بین محل کنفرانس و آقای خسرو مترجمی در آمریکا ایجاد بشه و آقای مترجمی یک سخنرانی برای حاضرین داشته باشه و از این طریق اولین گام ها برای ایجاد ارتباط از طریق ویدئو کنفرانس را در ایران را داشته باشیم که متاسفانه انقدر وضعیت خط ارتباطی اینترنت خراب بود و آقای مترجمی انقدر منتظر شد که ارتباط برقرار بشه و نشد که گویا وقتش تمام شد و رفت. بعد گفتند اشکال نداره حالا با یک فرد دیگه در فنلاند ارتباط برقرار میکنیم که باز هم بعد از کلی تلاش امکان ارتباط تصویری برقرار نشد که واقعا جای تاسف داره.