ملاصدرا گويد:
خداوند بينهايت است و لامكان وبيزمان
اما به قدر فهم تو كوچك ميشود
و به قدر نياز تو فرود ميآيد
و به قدر آرزوي تو گسترده ميشود
و به قدر ايمان تو كارگشا ميشود
يتيمان را پدر ميشود و مادر
محتاجان برادري را برادر ميشود
عقيمان را طفل ميشود
نااميدان را اميد ميشود
گمگشتگان را راه ميشود
در تاريكي ماندگان را نور ميشود
رزمندگان راشمشير ميشود
پيران را عصا ميشود
محتاجان به عشق را عشق ميشود
خداوند همه چيز ميشود همه كس را…
به شرط اعتقاد
به شرط پاكي دل
به شرط طهارت روح
به شرط پرهيز از معامله با ابليس
بشوييد قلبهايتان را از هر احساس ناروا
و مغزهايتان را از هر انديشه خلاف
و زبانهايتان را از هر گفتار ناپاك
و دستهايتان را از هر آلودگي در بازار
و بپرهيزيد از ناجوانمرديها،ناراستيها، نامردميها…
چنين كنيد تا ببينيد خداوند چگونه
بر سفره شما با كاسهاي خوراك و تكهاي نان مينشيند
در دكان شما كفههاي ترازويتان را ميزان ميكند
و در كوچههاي خلوت شب با شما آواز ميخواند…
مگر از زندگي چه ميخواهيد كه در خدايي خدا يافت نميشود ؟؟؟؟؟
ارسال شده در من و خدا
