ملاصدرا گويد:
خداوند بينهايت است و لامكان وبيزمان
اما به قدر فهم تو كوچك ميشود
و به قدر نياز تو فرود ميآيد
و به قدر آرزوي تو گسترده ميشود
و به قدر ايمان تو كارگشا ميشود
يتيمان را پدر ميشود و مادر
محتاجان برادري را برادر ميشود
عقيمان را طفل ميشود
نااميدان را اميد ميشود
گمگشتگان را راه ميشود
در تاريكي ماندگان را نور ميشود
رزمندگان راشمشير ميشود
پيران را عصا ميشود
محتاجان به عشق را عشق ميشود
خداوند همه چيز ميشود همه كس را…
به شرط اعتقاد
به شرط پاكي دل
به شرط طهارت روح
به شرط پرهيز از معامله با ابليس
بشوييد قلبهايتان را از هر احساس ناروا
و مغزهايتان را از هر انديشه خلاف
و زبانهايتان را از هر گفتار ناپاك
و دستهايتان را از هر آلودگي در بازار
و بپرهيزيد از ناجوانمرديها،ناراستيها، نامردميها…
چنين كنيد تا ببينيد خداوند چگونه
بر سفره شما با كاسهاي خوراك و تكهاي نان مينشيند
در دكان شما كفههاي ترازويتان را ميزان ميكند
و در كوچههاي خلوت شب با شما آواز ميخواند…
مگر از زندگي چه ميخواهيد كه در خدايي خدا يافت نميشود ؟؟؟؟؟
جالب بود. دستتون درد نکنه . بهش لینک دادم
By: خسروبیگی on فوریه 13, 2008
at 4:23 ق.ظ
خیلی وقت میشد که احساس لذت عمیق نکرده بودم
By: وارطان on فوریه 13, 2008
at 11:54 ق.ظ
واقعا عالی بود.خسته نباشی
By: یه دوست on ژوئن 9, 2008
at 11:26 ق.ظ
قشنگ بود من عاشق عرفانم خواهش ميكنم ادامه بديد
By: الهه on جولای 3, 2008
at 4:14 ب.ظ
سلام عذر میخوام اگرامکان داره منبع متن ملا صدرا را بدونم.
********
راستش اين قطعه زيبا به صورت ايميل بدست من رسيده بود، من خودم خيلي گشتم تا منبع اون يا قطعات زيباي ديگري از ملاصدرا پيدا كنم. ولي به نتيجه اي نرسيدم. دوست دارم اقلا بدونم مربوط به كدوم كتاب ملاصدرا ميشه.
By: محمدحسن on سپتامبر 23, 2008
at 10:07 ق.ظ